Club foto1 compressed

Verdomme wat geet t beroerd! Dit heb ik nog nooit e’had! D’r steet ongeveer tachtig kilometer op d’n afstandsteller en d’n spitsen karktoren van Weseke kump in ‘t zicht. Nog een kilometer of tiene tut da’w weer bi’j de Lindebeumer bunt. ’t Slimste deel van de route, met ’t klimmen, is e’west, maor veur sommigen wèègt de laatste loodjes duudeluk ’t zwaorst.

Wi’j hebt d’r een prachtigen veurjaortocht haoste op zitten. ’t Greun an de struuken en de beume is mooi fris, vöggele fluit en de winterrogge in Pruusen kump al hoaste in de aore. Dit is fietsen zoals fietsen bedoeld is! ‘t is een prachtigen zundagmorgen in mei en van FTC Kotten is een groep van acht man ovver ne nie’je route naor Reken e’west. 

Laote wi’j d’n beer maor in winterslaop kussen.”, is d’n suggestie van Henk azze wi’jbi’j de Lindebeumer zundagmorgen staot te ovvernaeren waor of ’t vandaage hen zal gaon.D’n opgezetten groten beer bi’j Gaststätte Schmeltink in Reken wordt elken zommer wal een paar keare deur alle groepen van FTC Kotten op e’zocht. Nao de steile hellingen van d’n ‘Bollengraben’ kö’j doar altied good koffie met appelgebak kriegen en oetpuffen. 

Nao ’t natte en kolde veurjaor is ’t al weer een heel zetkenkorte boksen weer. Volgens de deskundigenmag bi’j ’t fietsen de korte boksean vanaf zestien graden.Daoronder wordt de spieren stief en ’j de pedalen neet rond kriegenWaor op de terrasjes e’praot wordt ovverrokjesdag’, is dat bi’j FTC Kotten ‘korte boksen weer’ en dan komt de olde,witte beene weer teveurschien.

Een helen trop van de A- en de B-groep steet te wachten bi’j de Lindebeumer als d’r nog een lesten renner arriveert. ‘Ik bun vandaage jeurig. D’n heelen dag!’ Meteene steet d’r een riege van zövventien man dee allemaole ’t feestvarken, den met de boek veuroet d’n jas heelemaol opvult, de hand drukt en feliciteert. Jan Willem mag dan zeggen waor ’t vandaage hen geet en zelf geet e meteene op kop fietsen umme de route naor Dinxperlo an te gevvene. Weg wiezen is zien specialiteit. Dat bleek in februari ook nog maor ens weer op d’n moutainbike. Wi’j kwamen een endeken achter Stadtlohn oet en Jan Willem bleek warkelijk een soort van fietsenden Google-maps, maor dan ook nog van weggeskes waor Google-maps nog nooit van e-heurd hef. ‘Hier links en dan gunds rechts.’, klonk ’t heel duudelijk deur de motterige zundagmorgenlocht. ‘En dan effen wieter weer rechts bi’j dat witte hekke dat vrogger greun was.’ In d’n bos bi’j Vrène ging hee zelf maor weer ens veurop fietsen. ’t Was te ingewikkeld um ’t allemaole oet te leggene, dus als jonge ganze ging d’n helen trop van FTC Kotten achter ‘m an. Daor worden ’t pad zo smal tussen de natte täkkere, da’j dachten: ‘Hier gao’w uns vaste rieden.’ Maor nee, nao een kwarteerken trappen achter Jan Willem an deur d’n dichten bos, kwamme wi’j an ’t ende keurig oet bi’j ’t gassstation in Raotum.